Extreme honger komt vaak voor bij het herstellen van een eetstoornis. Naast het vele vocht vasthouden wordt extreme honger gezien als 1 van de meest angstaanjagende elementen van herstel.

In herstel kan extreme honger elk moment opkomen. Het varieert bij iedereen hoe lang het duurt. Extreme honger:

  1. Kan beginnen bij dag 1 van herstel
  2. Kan beginnen na een paar weken
  3. Hoeft niet te gebeuren
  4. Kan een paar maanden duren, of maar een paar weken
  5. Kan opkomen, stoppen, opkomen, stoppen gedurende het herstelproces
  6. Kan opkomen nadat jij je streefgewicht hebt behaald
  7. Kan het gehele proces blijven van start tot het behalen van je streefgewicht zonder ook maar weg te gaan.

En mocht ik hierboven iets wat jij wel ervaart niet beschreven hebben, wil ik je hierbij geruststellen dat wat het ook is, of wanneer het bij jou ook opkomt, dit compleet normaal is.

Gedurende deze periode wil je (en heb je ook) veel meer nodig dan de algemene richtlijnen die in herstel worden gegeven. Je zal jezelf erop betrappen dat je rond de 6000 tot 10000 calorieën per dag naar binnen werkt. Dat creëert paniek in herstel en zorgt er vaak voor dat je blokkeert door jouw incorrecte gedachtes. Bijvoorbeeld dat er wordt gegeten voor de verkeerde redenen (emoties, eten om te eten etc.).

De vijand van extreme honger is beperking. Wanneer extreme honger toeslaat, verplicht je jezelf om nooit minder te eten dan de aanbevolen richtlijnen op welke dag dan ook, ongeacht wat je de dag ervoor hebt gegeten. Het is een beperking die je naar een terugval zal trekken en niet het reageren op de extreme honger zelf.

Een paar patiënten (heel, heel weinig) ervaren geen extreme honger en doorlopen het proces gestaag bij een paar honderd calorieën boven het minimum. De overgrote meerderheid doorstaat de extreme honger.

Het is een unieke ervaring doordat het spijsverteringsstelsel vaak moeite heeft om de vraag om voeding bij te houden. Velen beschrijven het als “Ik heb geen honger, maar ik heb honger”, of (omdat de emoties zo moeilijk onder woorden te brengen zijn) zullen ze het definiëren alsof ze gewoon uit verveling eten. Ik zal ingaan op de wetenschap van hyperfagie (extreem eten in herstel) in deel 2 van deze serie.

Meestal, wanneer er geen eetstoornis aanwezig is, bestaat er een balans tussen de energiebehoefte en de complexe signalen die uit zowel het spijsverteringsstelsel als alle andere delen van het lichaam komen. Het fysieke volle gevoel van het spijsverteringsstelsel valt samen met de veel meer mysterieuze en complexe verzadiging die door de cellen van het lichaam wordt ervaren.

De signalen die de hersenen ontvangen met de vraag of het spijsverteringskanaal fysiek in staat is om meer voedsel te verwerken of niet, kan het beste worden omschreven als het gevoel van “volheid”.

De signalen die de hersenen ontvangen om te zien of er voldoende energie aanwezig is in het lichaam, creëren de ervaring van verzadiging. Het impliceert ook een emotionele respons die het neurale patroon veeleisende actie versterkt.

Voor mensen in herstel is het spijsverteringsstelsel op verschillende manieren enigszins geatrofieerd: de maag kan gastroparese aan het uitvoeren zijn (drastisch vertragen van het legen van de inhoud in de dunne darm om te proberen maximale energie te onttrekken van het te weinig aan voedsel wat binnenkomt); de enzymproducerende enzymen lopen op halve snelheid (opnieuw om energie te besparen); en de bacteriële kolonies in de dikke darm (de goede) zijn ook afgebroken vanwege onvoldoende energie.

Terwijl je begint met eten volgens de aanbevolen minimale richtlijnen, maakt het spijsverteringsstelsel nogal een inhaalslag. En als dat samenvalt met de cellen in het hele lichaam die een enorme inhaalslag van energie eisen om schade te herstellen, ervaar je tegelijkertijd volheid en honger, wat natuurlijk verontrustend is.

Het spijsverteringsstelsel zendt verwoed boodschappen naar het brein: “Ik ga zo snel als ik kan hier” en de cellen in het hele lichaam schreeuwen naar het brein: “Meer energie nu!” Nogmaals, de wetenschap hierachter zal onthuld worden in Deel 2.

Reageer altijd op gevoel van honger en geef nooit aan de wil om je voedselinname te beperken toe. Eet voedsel dat zeer caloriearm is (veel ultra verwerkt, fastfoodopties zijn geweldig voor deze fase), snack voortdurend noten en zaden en eet kleine maaltijden om het spijsverteringsstelsel weer op gang te doen laten komen en te laten herstellen.

Samenvattend: je kunt extreme triggers van honger krijgen. Je zal jezelf moeten voorbereiden en jezelf herinneren aan de volgende feiten zodra dit gebeurd:

  1. Je blijft niet voor onbepaalde tijd 6000-10.000 calorieën per dag eten. De overtuiging dat je hieraan zou moeten “wennen” of dat je nooit zou kunnen stoppen zijn kort gezegd niet waar.
  2. Je lichaam heeft echt zoveel energie nodig!

Een dagelijkse dosis afbraak van je lichaam wordt stap voor stap hersteld.

Stel je eens een volledig gestikte zoom van een rok voor. Er zijn altijd vijf steken van de zoom die aan het eind van de dag ongedaan worden gemaakt en die in de avond moeten worden dichtgenaaid.

Na slechts een paar maanden van beperkend eetgedrag van welke aard dan ook is de zoom nu overal afgeraffeld. Overal ontbreken steken en lange losse draden die nog meer van de zoom kunnen ontrafelen.

Nu beslist de eigenaar van deze rok dat ze de draad zal wegdoen en de hele puinhoop zal repareren. Maar ze draagt ​​blijft de rok elke dag dragen en die vijf steken moeten nog steeds aan het einde van de dag worden behandeld.

Als ze maar genoeg aan de draad blijft trekken om de gebruikelijke vijf steken weer te bevestigen zal die zoom nooit volledig gerepareerd worden en zal de rok blijven verslechteren – lees dit verhaal eens als een analoog voor het dagelijks innemen van ongeveer 2000 calorieën om je lichaam te ‘herstellen’ van een eetstoornis.

Als ze er meer draad uittrekt, kan ze een aantal van de andere steken bijwerken. Dit is een analogie voor elke dag het eten van de aanbevolen richtlijnen om te herstellen van een eetstoornis.

Als ze nog meer draadtrekt om naar sommige van de gebieden te gaan waar losse draden de hele zoom kunnen ontrafelen, dan is dat extreme honger.

Omdat het naaien van de vrouw in essentie het lichaam is en we niet kunnen zien welke zoom zij moet repareren, gaan we gewoon verder met de vraag naar meer draad wanneer het op is.

De natuur haat een Vacuum-Aristoteles

Extreme honger komt doordat je lichaam niet alleen de noodzaak aanpakt om het gewicht te herstellen naar het ‘juiste’ streefgewicht, het moet ook veel fysieke schade van jouw lichaam herstellen wat optreedt wanneer je energietekorten creëert.

Wanneer je de energie-inname beperkt en/ of energietekorten creëert door teveel inspanning, reageert het lichaam op dat vacuüm dat je creëert als volgt: het stopt alle biologische functies die het kan om energie te besparen en neemt energie uit vetweefsel, botten, spieren, organen en zenuwen om de leegte te vullen.

Je beschadigt de kerncentrale in essentie en steelt grondstoffen. Als je gewoon de grondstoffen aanvult, is dat niet goed genoeg, want je moet ook extra materialen en bemanningen meenemen om de schade aan de energiecentrale te herstellen. Anders kunnen de grondstoffen nog steeds niet effectief worden omgezet in energie.

En in het midden van dit hele restauratieproject moet de centrale nog enigszins operationeel zijn. Dat is de reden waarom extreme honger op komt zetten.

Denk aan extreme honger als het inhuren van een bemanning van 25 jongens om beschadigde apparatuur in de fabriek te repareren terwijl de fabriek nog steeds voorziet in de basisbehoeften aan elektriciteit.

Denk aan het ontkennen van extreme honger als erop aandringen dat een man kan werken aan de beschadigde apparatuur terwijl de fabriek de stad nog steeds voorziet van dezelfde basiselektriciteitsbehoeften.

Die ene man klaagt er elke dag bitter over dat defecte bout op de apparatuur repareren het enige is wat hij kan doen. Terwijl je de stad blijft voorzien van elektriciteit blijft die bout breken en kan hij niet bij alle andere problemen komen.

Ik denk dat ik op dit moment zoveel mogelijk verschillende anologen heb bedacht om uit te leggen wat de reden is dat extreme honger optreedt in het herstelproces van een eetstoornis. Dat het bijna iedereen overkomt en waarom het van cruciaal belang is om te reageren op die vraag naar energie.

Een artikel vertaalt van edinstitute.com. Je kunt het oorspronkelijke artikel hier vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *